Kenan Taban Şiirleri - Şair Kenan Taban

Kenan Taban

Duvarlarım yanlışlaradır, pencerelerimse insanlara.
Yıkmam öyle kalıp kalıp betonları, taş duvarları başkaları gibi tozu dumana katarak.
Açıp bakarım her pencereyi, hayattan.
Gördükçe üşüdüğümde ise yakıp yıkmak yerine kapatırım pencereleri ama gördüklerime yargının kapılarını değil!

Devamını Oku
Kenan Taban

Mutlu olabilmek için renkli pencerelerden mi bakmak gerek hayata yoksa pencereden seyircisi olduklarımızın doğrudan oyuncusu olup renklendirmek mi? Bilemem ama görüyorum ki burası, umutların sadece gönüllerimizde renklendirdiği siyah-beyaz bir dünya.

Devamını Oku
Kenan Taban

Bir yer düşlüyorum haykırmalarımın inleyeceği,

Gözlerimi kapatıp açtığımda arzularımın bedenini,

Yumak yumak sevgi dolu aşkların bedelini,

Devamını Oku
Kenan Taban

Her şeye rağmen, çok renkli bir hayatım var;
Ne gök gibi mavi, ne de sonsuz...
Sadece siyah-beyaz...
Her şeyin başladığı an gibi aydınlık,
Bittiği an gibi ise karanlık...
Hayat da bu ya;

Devamını Oku
Kenan Taban

Kaçıyorum maziden geleceği duya duya…
Bırakmıyor aniden, bu diyarlarda dura dura…
Sonsuz nutuk atsam da zira fayda etmez ahvale,
Kimi insan gördüm; laf işlemez, diğeri diğerinden avare…

Kaçıyorum ben, raftaki hatıralardan,

Devamını Oku
Kenan Taban

Geceleri, kapı gıcırtılarıyla ses bulurdu çaresizliğimiz.
Sitemini en iyi, onların sesiyle dile getirirdi kimimiz.

Titrerdi ışığı mumun, biz de titrerdik...
Ne garipti bu; titreyen ışığın altında bile, ısınmaya çalışırdı birimiz.

Devamını Oku
Kenan Taban

Öğretmenini anlat bana!
Onun da toprakta kökleri, gövdesi, yaprakları olsun.
Onun da dalları olsun, meyveler veren…

Öğretmenini anlat bana!
Biz tohumsak, tohum…

Devamını Oku
Kenan Taban

Acıdan inliyorum, yâd eylerim yol, arkadaşlarımı;
Başta büyüklerim hatırımda yer ediniyor;
Yavaş yavaş filmden şeritler sıralanıyor
Yalanlar, dolanlar… Köşe bucaklarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Riyakâr insanların üçkâğıtları artık benden çok uzakta…

Devamını Oku
Kenan Taban

Diyecek neyi kalmış dilinde ya da yaşayacak neyi kalmamış artık gönlünde…
Kestiremez, bilemez insan.

Sabahın ilk sessizliğinde bile gönlünün mahzunluğunda bir duaya dönüşür.
Beklersin, beklersin, beklersin…
Beklersin, umudu ararsın gecesinde unuttuğun yaşlarını o sabahın.

Devamını Oku