Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Gökyüzüne kucak açtım
Yer yakındı, kaçtı benden
Maveradan öte geçtim
Sır yakındı, kaçtı benden

Irayınca çarh-ı felek

Biri saysın bir taraftan
Gerçek, yalan kaç kişiyiz?
Beri gelsin bertaraftan
Baki kalan kaç kişiyiz?

Hani Havva, hani Âdem?

Ey gökçe kız, var olmamdan
Bunlu gibi kaçma benden
Hayaline yâr olmamdan
Kinli gibi kaçma benden

Her seherde estim sana

Atla artık el atından
El atından in gel gardaş!
Güneş doğsun al atından
Al atına bin gel gardaş!

Boşa geçti boşa çağlar

-Anası bar adamdar eşkaşan kaytarmaydı-

Söze ağyar sözüyle başlanmaz hiçbir zaman
Gönüller, özge sözden hoşlanmaz hiçbir zaman

Yâr adını zikreder âşık olan âdemler

Sen, gitmeye yer arardın;
Ben, kalmaya yer...
Ne sen ne de biz kalırdık,
Kalsaydın eğer.

Öğrendim ki bizim safı!
Göre göre kandırmışlar!
Üstüne gaflet çarşafı
Gere gere kandırmışlar!

Göndermişler köyden ırak

Uzandım umut diye
Ellerin kapı duvar!
Her sabah esmez niye?
Yellerin kapı duvar!

Cihanda asi kuldum

Pamuk pamuk kar yağıyor pencereden
Ben hüzünle seyrediyorum
Keşke kardan adamın koluna girip
Çocukluğum gelse, diyorum!

Kar yağıyor lapa lapa

Ey Türkoğlu kalk, doğrul yurdun yaban eldedir
Niye suskun durursun, bu sendeki hâl nedir?
Türklüğünden hicap duy, vatanın işgaldedir!
Oyalanmak boşuna, beklemek boşa bugün
Azad olsun Karabağ, hür olsun Şuşa bugün