Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Bak kurudu gözyaşım
Silmedin de ne oldu?
Bükülmedi dik başım
Bilmedin ne oldu?

Kurşun attın izime

Alınyazım neredesin?
Yüreğime kan oturdu
Gönül sızım neredesin?
Hasretliğin yaman vurdu

Ak kımızım neredesin?

Ayrılığın yurduna beni mahkûm eden yâr
Bilmiyorum suçum ne, niye gittin, neden yâr?

Dört mevsimin dördünde yollarını beklerim
Yüzükoyun alevde çırpınır emeklerim

Elden çıkıp gitti cümle varımız
Bilmedik nerede, kimde kaybettik
Hâlâ hiç farkında değil yarımız
Buçuğu, çeyreği tamda kaybettik

Şaşırmadık kurda koyun dalarken

Yaradan’dan yalnız beni
Dileseydin ölür müydün?
Bülbül gibi yakıp teni
Çileseydin ölür müydün?

Yer açsaydın ocağında

Bilmeyen öğrensin, duymayan duysun
Nevruz; Türkeli’nde nakış demektir
Ezelden ebede alp yüreklerden
Kâinata Türkçe bakış demektir

Kişi bastığında yerin üstüne

Madem seviyordun, gönlün bendeydi
Niye aramadın, sormadın niye?
Seni bunca zaman bekleten neydi?
Lütfedip bir haber vermedin niye?

Eğer tanısaydın aşk denen şeyi

Bir çığlık yankılanır ulu dağlar ardında
Esarete direnen buğday benizli bir kız
Kara gözü, kararmış talihine muhalif
Peşinde gölgesini takip eden cellatlar
Özgürlüğü çağıran dillerini kıskanır

Le pai pupu!
Göğün tılsımına kanma ne olur
Yerin cilvesine aldanma
Bu yorgun döndüğüm kaçıncı akın?
Bu taşa kazdığım kaçıncı şiir?
Ağlayıp anma

Gemi delik, kaptan sarhoş
Batıyoruz o değilden!
Mürettebat hepten sarhoş
Yatıyoruz o değilden!

Bağlıyoruz kaçanları