Bu ne böyle kemankeş’e, attığın ok yaktı beni
Kalmadı hiç bende neşe, bir çengele taktı beni.
Hüzün çöktü yüreğime, kül doldu bak çöreğime,
Gem vurdu da dileğime, bir çöle bıraktı beni.
Ortalıkta kala kaldım, rüyalardan ilham aldım,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta