Hayat merdiveninde,
İlk basamak çocukluk.
Hayatın yükünü sırtlanmadan,
İnsana tanınmış bir soluklanma.
Hedeflerin çoğalıp,
Çabaların hızlandığı.
Doğurgan olur kadınlar,
Bize hayat bağışlarlar.
Çalışkandır tüm kadınlar.
Gece,gündüz çalışırlar.
Naziktir bütün kadınlar,
Ayrı düştüm ben gülümden,
Hasretlik beter ölümden.
Dünya üstüme yürüse,
Vazgeçmem ben sevdiğimden.
Nerdesin sen nerede?
Bizi yarattığın için,
Verdiğin nimetler için,
Eşim,ailem,çocuklarım,
Akrabalarım,dostlarım,
Bütün sahip olduklarım için,
Minnettarım sana Allah'ım.
Uzun süren kıştan sonra,
Bahar dayanır kapıya,
Yeni farklı umutlarla,
Belki de yeni aşklarla.
Kan akışınız hızlanmış,
Ömre bedel hoş gülüşün,
Baldan tatlı şirin sözün,
Güneş gibi parlar yüzün,
Gönlüme düşürdün hüzün.
Cilveli,kaprisli yarim,
Hem kendimden, hem senden,
Seni kıskanırım ben.
Sen benim ol, ben senin,
Sarsın beni bedenin.
Gözlerim senden başka,
Hava kah sisli,kah puslu,
Eksik olmaz gökyüzünde bulutu.
Aniden bastırır, hızla yağmuru,
Hissedilir sabah,akşam soğuğu.
Ağaçlardan düşen kuru yapraklar,
Hani bir ömür boyu,
Sevecektin sen beni.
Veda bile etmeden,
Bırakıp gittin beni.
Bundan sonra adını,
Fırtına, kasırga ve kar da,
Şimşeklerin çakmasında,
Yıldırımın düşmesinde,
Şiddet içinde gizlenmiş,
Birçok rahmet saklıdır.
İşlenen toplumsal,bireysel suçlarda,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!