Dostlar
Şu fani Dünya’da kalmadı kimsemde,
Dostlarım terk etti bani halime.
Ben mi zalimim,herkes çok iyi de,
Dostlarım terk etti beni halime.
Güneşim ol batmayan,
Yıldızım ol kaymayan,
Ateşim ol yakmayan,
Çiçeğim ol solmayan.
Göz ol hep bana bakan,
Düştü yüreğime,aşkın ateşi,
Yüklendim sırtıma,gamı,kederi.
Sevgilim ben seni sevdim seveli,
Bitmedi gönlümün,derdi çilesi.
Hayalin gelince bir an aklıma,
İyi insan kendisi için istediklerini,
Başkaları için de ister.
İyi insan söz ve davranışlarıyla,
Başkalarına zarar vermekten kaçınır.
İyi insan başkalarına,
Sevgi ve hoşgörüyle yaklaşır.
Çalışkan’ sın pes etmezsin
Bizi sen yetiştirdin
Kıt kanat geçinirsin
Kendini hiç düşünmezsin
Kalkan olursun hep bize
Hatıralardan hayallere,
Yaşıyoruz durmadan.
Geçmiş anılarda kaldı,
Gelecek hayallerde saklı.
Geçmişin izlerini,
İnsanların başında,
Kavak yeli estiren,
Fırtınalı,stresli,çelişkili bir dönem.
Bütün gençler kendini,
Görür kainatın merkezi gibi.
Kabullenmese de kendisi,
Hiç şansım olmadı, kaderden yana,
Kabus oldu hayatım, artık bana.
Kapandı yollarım, geçit yok bana,
Eremedim şu hayatın sırrına.
Alt üst oldu hayatım acılarla,
Güvenme fazla varlığa,
Düş de görürsün darlığa.
Güvendiğin o dostlar da,
Uzaklaşır ilk fırsatta.
Her yokuşun, bir inişi,
Kimine cennet olurken hayat,
Kimine cehennem oluyor heyhat.
Kimi doğarken toprağa,taşa.
Kimi doğar,kuştüyü yatağa.
Kiminin eli yağda,balda,
Kimi muhtaç durumda,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!