Kemal Tekir Şiirleri - Şair Kemal Tekir

Korku ikliminden çıkış

Korku kader değil,
Öğretilmiş bir zincirdir.
Kırılır;
Bilgiyle,

Cesur ol ,ey insan,
kimseden korkma,
Boyun eğme, zorbalığa, baskıya.
Göz yumma,haksızlık,

Herkesin bir hayali,
Ulaşmak istediği hedefi,
Yapmak istediği kariyeri,vardır.
Bunları yapabilmek için önce,

İlk adımı Samsundan,
Atıyor "Özgür Özel "genel başkan.
"Ya hep beraber,ya hiçbirimiz" diye,
Erken seçim meşalesi, yandı Samsun'dan.

Hayatın başındayım,
On sekiz yaşındayım.
Kaynar benim de kanım,
Henüz delikanlıyım.

Aşka yeni düştüm ben,

Bahar gelmiş dağlara,
Kırlara,ovalara.
Yayılır,burcu burcu,
Kokular rüzgarlarla.

Geldi yine ilkbahar,
Doğada uyanış var.
Tohumlar filizlenip,
Topraktan baş çıkarırlar.

Geldi,yine İlkbahar,
Yeşillendi,çayırlar.
Laleler,papatyalar,
Burcu,burcu kokarlar.

Geldi yine,göçmen kuşlar,

Haklının değil güçlünün,
Borusu öter her yerde,
İlkel,vahşi kapitalist,
Sömürgen zalim düzende.

Siyasette,söz eylem uyuşmazlığı, ilkesiz siyaset

Türkiye siyasetinde söz–eylem uyuşmazlığı, artık yalnızca siyasetçilerin kişisel tutarsızlığı değil, siyaset kültürünün yapısal bir sorunu hâline gelmiştir.

Siyasetçi kürsüye çıktığında başka, iktidar gücünü eline aldığında başka konuşuyorsa; seçimden önce verilen sözlerle seçimden sonra yapılanlar birbirini tutmuyorsa, ortada ciddi bir güven ve temsil sorunu var demektir.
Herkes biliyor geminin su aldığını,