Kemal Tekir Şiirleri - Şair Kemal Tekir

Sevin kendinizi,kainatı,doğayı,
doğada yaşayan bütün canları.
Sevgidir mutluluğun,altın anahtarı,
açar bütün kapalı kapıları.

Aşık oldum bir güzele,
Benzedim ben de gazele.
Çile çekerim hep çile,
Döndüm ben garip bülbüle.

İçtim aşkın şarabından,

Uyandığın her sabah,
Güneş doğsun üstüne.
Her gece Ay ışığı,
Vursun güzel yüzüne.

Allah ın lütfusun,sevgilim bana,
İnan çok mutluyum,senin yanında.
Katlandık birlikte her sıkıntıya,
Yıkılmadık,dimdik durduk ayakta.

Kıskansa da eller eller hep bizi,

Sevgim dilde değil,özde,
Seviyorum ölesiye.
Sayıklarım ismini ben,
Dilimde hep gündüz,gece.

Baksana gözümde yaşa,

Sevgi duyguların hası,
Siler gönüllerden pası.
Dostluğa,arkadaşlığa,
Aralar hep kapıları.

Sevil,neşelen hep,üzülme sakın,
Sevip te sevilmek en doğal hakkın.
Sevgisiz kalma hiç,hayatta sakın,
Sevgi uzakları eder hep yakın.

Sevgisiz kalırsa insanın gönlü,

Karşılıksız sevgiler,
Hükmedici sevgiler.
Yaratıcı sevgiler,
Öldürücü sevgiler.
Kişiliği zedeleyen,
Zedelemeyen sevgiler.

İster Allah diye diye,
Dua et Yaradana.
İster,Rabbim,de
İstersen Kerim,

İşe verdiğin değeri,
Aşkına da vermelisin.
Bütün benliğinizle siz,
Sevgiye eğilmezseniz.

Sevgiyi önemsemezseniz,