Kemal Gündüzalp Şiirleri

25

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

1953 yılında Urfa'da doğdu. İlk ve ortaokulu Ceylanpınar’da okudu. Ankara Bahçelievler Cumhuriyet Lisesi’ni, Gazi Üniversitesi İletişim Fakültesi’ni bitirdi.
İlk şiiri 1971, ilk yazısı 1972, ilk öyküsü ise 1973 yılında yayımlandı. Daha sonra 1976-2015 yılları arasında toplam yüz dokuz dergide altı yüzü aşkın şiir, öykü, eleştiri, deneme, tanıtma ve inceleme yayımladı. Bazı şiirleri Farsça’ya çevrildi.
Bazı Ödülleri:
·1985 Hürriyet Gösteri Dergisi İnceleme/Araştırma Yarışması-Birincilik
·1989 Milliyet Sanat Dergisi ...

Kemal Gündüzalp

Öksürüklerle büyüyor yüzümde hüznün kibarlığı
budanmış ve yaprak açmayan bir ağaç gibiyim
sanki ömrüm sele gitmiş ben de kum ve çakıl
uzamış sakallarımı kestim yeni bir sabah için
ikindiye uzar, gün ve yorgun akşamüstleri
terbiyesiz bir yağmur başlar, gökyüzü savaşır

Devamını Oku
Kemal Gündüzalp

Bir yol şiiri olsun bırak ardında ayrılık öncesi
ayrılık öncesi: Bir öpücüğü eksik kondur gözlerine
gözlerine, bir yaşamı bağışlayabilirdin giderayak
kaçırılmış tren, çalmamış kampana, uykusuzluk
yitik bir kasabaya gömülmüş çocukluk anıların
kendini yeniden aramanın son yolculuğu belki de

Devamını Oku
Kemal Gündüzalp

Herkes neden ağlıyor bakışlarımda?
- Ölülerimize ağıt
yaşayanlara türkü
olsun diyedir gözyaşlarımız!
Ya ben, ya ben eksik gülüşlerdeki?

Devamını Oku
Kemal Gündüzalp

Uçurumların kıyısında yürümek de kötü bir alışkanlıktır
derin saç diplerinde bit yavrusu gibi yuvalanmak da...
Bir kıyının en güzel ve mavi yanı, gözlerinin gülümsemesidir
bir ben bilirim şimdi bunu, bir de yürek yanar yine ben
teninin boşluklarında ay ölür, ben çıkarım günışığına...

Devamını Oku
Kemal Gündüzalp

I/İntihar Gibi Ölüm

1.

Bırakırsın kendini akşamdan, sabaha yoksun
biter her şey senin için, varsın kalanlar düşünsün.

Devamını Oku
Kemal Gündüzalp

Günlerce uykusuzluk çektikten sonra gözlerini oğuşturarak
bir yerden başlamak en iyisi elbette, böyle olacak kuşkusuz
uykunun gözlerine dolduğu akşamüstlerinin yorgunluğunda
çocukluk kentini özleyerek, neler derdin geçmişinde:
'S ı k ı n t ı c o ğ r a f i d e ğ i l d i r! ..'
Yalan hangisi, peki gerçek? Sevginin koyağında gizlenen

Devamını Oku
Kemal Gündüzalp

Bir duvara dönüşüyor yeniden hayat
içimde bir gülün koptuğunu görüyorum dalından
üstelik kan kırmızı, üstelik nar tanesi yüreğim
ve sonyaz rüzgarları esiyor, eylül ve bağbozumu
fırtına bir kızı sürüklüyor kar ve kış gibi
senin gideceğin oluyor soğuk gülüşün mevsimi.

Devamını Oku
Kemal Gündüzalp

İncelikli sözlerle sarsmak isterdim insanları
bir tek kadını olsun yeter! Dinerdi sancılar.
Tutup saçlarından ‘ağlama’ demeyi sevgiyle
duyarlı bir noktasına vurmuş gibi öpüvermek
ürpertilerle, nedensizmiş gibi suskunluğundan
tam da pembeliğe varan yüzünün kanlanışı:

Devamını Oku