Kem Söz Şiiri - Kasım Kobakçı

Ufacık bir derdi abartır şu insan,
Yıkar ortalığı, tükenir hep zaman.
Halbuki sadece küçücük bir eser,
Yaş dolar gözüne, kan kusturur yalan.
*
Kof birer dağ gibi büyütür her taşı,
Zanneder sırtında taşıyor dağ başı.
Yanmıştır gözünde cehennem ateşi,
Zehir zıkkım eder o yiyecek aşı.
*
Ve yazar dilinde tükense de kem söz,
Abartır dolaşır, içinde kalmaz öz.
Patlarken yüzünde, acıdır gerçekler,
Göremez gerçeği, kâr etmez iki göz.