Kelbiç evler vardı bir zaman,
Duvarı taştan değil, sabırdan örülürdü.
Damına yağan kar, yoksulluğu örtmezdi;
Sadece çocukların üşüyen düşlerini beyaza boyardı.
Kapının eşiğinde nasırlı eller beklerdi akşamı,
Güneş çekilince umut da yorulurdu.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta