Kelam Etme Dost Şiiri - Kasım Kobakçı

Günlerin farklılaşır, tatlı laflar ederken,
Uyurken daldığın, o düşleri fısılda yâr,
Sevdalar hususunda, zıt düşünürdün inan,
Aşikar oyunlardan, kelam etme dost zinhar.
*
Geçmişte çevirmiştik yüzleri, zıt yönlere,
Nefret duyduğunu, hep haykırdın boşluklara,
Tutmadın avuçları, yârin ılık kolunda,
Sevgi tahtına, asla layık olamadın bil,
İncinmiş parçalardan, kelam etme dost zinhar.
*
İnanmadın, o kara doğuştan nişanlara,
Renkli nakışlar çizdin, solgun vücudun üste,
Yüce karakterlerin, atan yüreklerine,
Ters düşen fıtratından, kelam etme dost zinhar.
*
Kutlama vakitleri, konuşturma dilimi,
Alemin karşısında, düşme sakil hallere,
Zihnin kilitli kalmış, delice köşelerde,
Örtülü maskelerden, kelam etme dost zinhar.
*
Güneş doğdu semada, kuşlar şakımaktalar,
Durgun yuvalar içre, dumanlar uçuşurlar,
Korkuyla kulak verdim, kâfi gelsin feryadın,
Taze riyakarlıkla, kelam etme dost zinhar.