Kefenimi siyah yapın,
Gün görmedi desinler hayatta.
Talihimin sönük kandili,
Hiç yanmadı ömrüm boyunca.
Bahtıma düşen her seher,
Akşama vardı matem ile.
Anam bunu ister miydi?
Yazmış kader beni çileye.
Ne vuslat değdi ellerime,
Ne de bahar uğradı ömrüme.
Her nefeste biraz daha
Yürüdüm kendi sürgünüme.
Kefenimi siyah yapın,
Beyaz sevinç ehline gider.
Benim nasibim gece idi!
Varsın toprağım da kara kalsın.
Bir Fâtiha okuyup geçsinler,
Adımı rüzgâra bıraksınlar.
"Yaşadı mı?" diye soran olursa,
"Sadece sabretti..." desinler.
Kayıt Tarihi : 1.08.2026 15:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Her hayat, bu şiirde kendinden bir parça bulacak.




Bunu kimse bilmez sandın
Var olasın, yolu güzel aldın
Siyah kefeni sen giyersen
kötüler ne giyecek?
Talih dediğin bir gün güler, bir gün ağlar
Vuslata yaklaştıkça utanıp bizden kaçar
Sakın üzülme eskisi gibi değil artık baharlar
Siyah kefeni sen giyersen
fondan çalan ne giyecek?
Kerem kardeş hiç üzülme
Sevinç ehli haddi aştı
Dünyanın da tadı kaçtı
Onları toprak bile kabul etmeyecek
Siyah kefeni sen giyersen
bebek katilleri ne giyecek?
Siyah kefen beni Şems'in çektiği zorlukları düşünmeye teşvik etti ve Kimya Hatunun ona olan aşkını.
Yüreğinize sağlık.
Saygılarımla
Yorumunuz beni çok etkiledi, siyah renklerin anasıdır. Ana doğuştur.
TÜM YORUMLAR (2)