Kefenim
bedenim ıslak üşüyorum
yollar çamur ayaklarım yorgun yürüyorum bir meçhule doğru bilmiyorum... istiyorum yağan yağmur kapatsın ayak izlerimi sıçrayan çamur dizlerimde yağmursa tüm bedenimde doğacak güneşle kurur elbet bu KEFENİM
Mehmet Kınış
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Gönül dostum; İnsana enson ğereken kefen. Güzel de dile getirmişsiniz. Kutlarım. Şiiriniz beğendim. Gönlüne sağlık. Selamlar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta