Kefenim
bedenim ıslak üşüyorum
yollar çamur ayaklarım yorgun yürüyorum bir meçhule doğru bilmiyorum... istiyorum yağan yağmur kapatsın ayak izlerimi sıçrayan çamur dizlerimde yağmursa tüm bedenimde doğacak güneşle kurur elbet bu KEFENİM
Mehmet Kınış
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Gönül dostum; İnsana enson ğereken kefen. Güzel de dile getirmişsiniz. Kutlarım. Şiiriniz beğendim. Gönlüne sağlık. Selamlar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta