9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Camiden çıkarken sabahleyin, vaktiydi ezanın,
Ayırt edebildim, kapkara yavru bir kediyi.
Can veriyordu anladım ki, bildirdim bunu eve,
Buz kesmişti vücudu, mosmordu dil ile ağzı.
Durgundu sesi, görmek istemiyordu dünyayı,
Kum yüzeyine yaslandı, can veriyordu belli ki.
*
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta