Kuşlar da gitti,
Özgürlüğüm minik kanatlarında,
Bir tek ben kaldım bu soğuk şehirde,
Adı yalnızlık oldu,
Ve hüzün....
Hİç olmadığı kadar durgun bir deniz yanıbaşımda.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta