Ankara’da, adını bile bilmediğim bir sokakta
Penceresi maviye bakan evde yaşardı çocuk
Bütün ümitsizliklerin adıydı
Ve bütün çaresizliklerin
İnançsızlıklarınsa ta kendisiydi
Gözleri alışmıştı kedere
Güzel şeylere bakınca kamaşıyordu, göremiyordu
Demek gidiyorsun...
Ben bunu hakketmedim!
Ne varsa aşka ve cesarete dair
Sırtlayıp o büyük yangınınla gidiyorsun demek!!
Git........
Oysa
Devamını Oku
Ben bunu hakketmedim!
Ne varsa aşka ve cesarete dair
Sırtlayıp o büyük yangınınla gidiyorsun demek!!
Git........
Oysa




elinize, kelimelerinize sağlık
Teşekkür ederim
Şiirinizi
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
Teşekkür ederim
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta