Kazı Kenara Şiiri - Kasım Kobakçı

Boşluklara sinmiş fısıltıyı duy, asıl mana orada bekler,
Satırların bittiği yerdedir, sessizce söylenen tüm sözler.
*
Metinde olmayan o boşluk kadar, varsın sen bu hikayede,
Gözlerinin değmediği o kuytu köşede, saklı her hece.
*
Cildin parıltısına kanıp, dışarıdan seyretme alemi,
Sırrı çözemezsin, eğer mürekkep olup akmazsan kaleme.
*
Kendi çölünde vaha bulan, o meçhul yolcuya selam olsun,
Kayıp harflerin izini süren, elbet o hazineyi bulsun.
*
Kimlik sorup boşuna yorulma, cevabı sadece sende ara,
Sil gerekirse yazılanları, kendi öykünü kazı kenara.