Kayıp Renkler Şiiri - İsrafil Yıldızkan

İsrafil Yıldızkan
122

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Kayıp Renkler

Düşlerimin rengini yitirdim
Umarsız gecelerin kaldırımlarında.
Bir nefes çekmekmiydi mavi?
Tiner kutuları içinde saklı.
Kalbur yüzlü tenekede dans eden alevler,
Yüzüme yansıyan sıcaklığı mı sarı?

Renkleriniz beyazmıydı bulutlar?
Kesin artık ağlamayı!
Tenimin rengini siliyor gözyaşlarınız.
Şaşkın şaşkın bakmayın öyle,
-Kaybettim renklerimi
Ve iste uçuyorum
Pamuk tarlaları ortasında;
-Umutsuz, düşsüz, renksiz.
Gelincikler topluyorum kan kırmızı,
Renklerini kaybetmiş bedenler arasında....

03.12.2002 Berlin

İsrafil Yıldızkan
Kayıt Tarihi : 9.12.2002 22:59:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Ali Ziya Çamur
    Ali Ziya Çamur

    Yaşadığımız toplumsal gerçekleri, şiirin imbiğinde mayalayıp vuruyorsunuz yaşamın ala kiliminde bir renk cümbüşüne. Ben 'Kırık Kemik' şiirimde dokunmuştum tiner ve tinerci gerçeğine. Aynı duyarlığı sizde de yakalamak çok güzel.
    A.Z.ÇAMUR

TÜM YORUMLAR (1)