Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sevgili Şairim,dizeleriniz derin bir hüznü ifade etse de bir nehir gibi akıcı ve göz yaşı olup boşalıyor denize.Hatta,şelale olup üzüntüyle sırılsıklam ıslatıyor okuyucuyu.Etkilenmemek,birkaç kez okumamak için taş olmak gerekir.Şiirinizi yürekten beğendim,usta bir ressam gibi dizelerinize çizmişsiniz resminizi...Ömrünüz boyunca dimdik ayakta durmanız dileğimle sizi kutluyorum.Selam ve sevgimle...Hüseyin Erdoğan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta