Kayıp Envanteri Şiiri - Kaan Gülsatan

Güzelliğin Dünya'ya bedel dedim:
Yetinmeden ben o bedeli de ödedim.
Bırakıp gitti beni,
Bendeki değerini anlamış olacak Dünya'nın...

Sen bana sormazdan evvel;
Yitip gitti gülüşlerim,
Gün yüzü görmeyişlerim.
Başımdaki sevdaları,
Dilimdeki hoş sözleri,
Yitirdim.

Serden geçişleri,
İsyana teşebbüs hevesimi,
Can damarımdaki anarşiyi,
Yitirdim.
Bile isteye değil, sindirildim.

Büyük hayaller kurma hevesimi,
Kazanma hırsımı,
O mağrur inancımı,
Yitirdim.

Evvela başımda bir sevda vardı,
Edebiyat tarihçisinin bile bulamayacağı cinsten.
Onu yitirdim.

Üzülmeye kalmadan;
Malım mülküm, param pulum,
Neyim varsa onu, pek bir şeyim olmamakla beraber,
Yitirdim.

Kaybediyorum zamanımı:
Kül tablasında unutulmuş bir sigara gibi, içime bile çekemeden.

Sormadın ama çok kötüyüm.
Bir süre oluyor sahip olduğum şeyleri kaybetmeye başlayalı.
Hiçbiri incitmedi bu kadar:
Zira şimdilerde,
Gelmemişken henüz
Dante’nin ömrünün başladığı yaşa,
Son varlığım, tek pırıltım,
Sağlığımı yitirdim.
Beraberinde hevesimi, umudumu.
Sahip olduğum her şey kadar: yani olabildiğince...