kaygılar ormanında arıyorum geleceğimi
bükmüş boynunu çiçekler kan damlıyor yüreklerinden
titreyerek önüme düşüyor kopan kozalaklar
yüzünü dönmüş bana ışıldayan sevdalı umutlar
geçmişimin sepetinde kurdeleydi gelincikler
kulaklarımda ninniydi kuş sesleri
mızraklarını çekmişler hedeflerinde ben
Hüznünü dağlara savuran
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı
Devamını Oku
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




Şöyle 20 yıl önceye döndüğümüzde ,kime sorsanız gelecekle ilgili ne kadar güzel fikirler söylerler ne kadar parlak bakarlardı gelecege ,şimdi ise kime sorsanız sizin gibi kaygı çekmekte ,gelecekle ilgili,insanlar neden göremiyor gelecegi artık ,neden geçmişe sarılıp ,hala eski anıları anımsayıp onlarla avunuyor??? İşte bunlara kısmi bile olsa cevabı siz ,yine kaleminizden ,beyaz sayfalara aktarmışsınız ,Dilerim güzel gelecekler de bir gün gelir ,yüreginize sağlık:=)))
Değişmemek/değiştirmek arasındaki kavga bu..
Değişmemek, değiştirecek şeylere karşı tedirgin
olmayı, tedirginlikte kaygıları gündeme getirir.
Değiştirmek, değiştireceğimiz şeyleri, değiştirmek istediklerimiz tedirgin eder, tedirginlikler onları kaygılandırır..
Kaygılanmamak için, değişip, değiştirmeye yönlenmek, ormandan çıkmakla eş değer olur..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta