Kaybolmak var Şiiri - Mahmut Kasapoğlu

Doğru söyle, doğru yaşa,
Yalanlarda kaybolmak var;
Hile yapma hiç kardaşa,
Dolanlarda kaybolmak var.

Hak yolundan ayrı düşme,
Sapaklarda kaybolmak var;
Halk içinde kibre şişme,
Tuzaklarda kaybolmak var.

Eğri dala yuva kurma,
Dallarda da kaybolmak var;
Pula gönül bağlı durma,
Mallarda da kaybolmak var.

Can aynanı pasa verme,
Nefs elinde kaybolmak var;
Heves atın dörtnal sürme,
Hırs selinde kaybolmak var.

Bir "ben" deyip yola çıkma,
"Ben" içinde kaybolmak var;
Gönül Kâbe, onu yıkma,
Kin içinde kaybolmak var.

Aşk ateşin söndürme sen,
Küllerde de kaybolmak var;
Dosttan yüzün döndürme sen,
Çöllerde de kaybolmak var.

Umut yak ki göre gözün,
Karanlıkta kaybolmak var;
Hakkı söyle, eğme sözün,
Pişmanlıkta kaybolmak var.

Alın terin helâl olsun,
Haramda da kaybolmak var;
Dilin temiz zülâl olsun,
Kelâmda da kaybolmak var.

Açık çalış, açık davran,
Maskelerde kaybolmak var;
Özün, yüzün bir tut, ey can,
Perdelerde kaybolmak var.

Bir iz bırak bu cihanda,
Boş yaşamak kaybolmak var;
Kasapoğlu der: bu handa
Unutulmak kaybolmak var.