Kayboldu Cismim Şiiri - Kasım Kobakçı

Çarklar dönerken ezilmiş kemikler,
Kanlı nasırlar sızlayarak bekler.
*
Alın terimden dökülmüş zehirler,
Kuru toprakta büyüyor nehirler.
*
Kazma vurulup parçalandı taşlar,
Çatlak elleri kara sular haşlar.
*
Demir paslanıp umutlar çürürken,
Gölgeler ağlar beden sürünürken.
*
Terin kokusu genzimi yakıyor,
Yorgun damarlar deriden çıkıyor.
*
Sessiz feryadım yutkunup derinden,
Zincir kırıldı kalbimin yerinden.
*
Kavurur güneş sırtımda bir kırbaç,
Zavallı bedenim bir lokmaya aç.
*
Alın terimden doğmuş bak sancılar,
Beynimi oyar amansız acılar.
*
Kemik sızlarken dişler gıcırdıyor,
Çıplak ayaklar tozda kıkırdıyor.
*
Sustum da vurdum paslı çivilere,
Tükürdüm kanı adsız tepelere.
*
Her nefesimde kara duman tüter,
Bu bitmez çile ölümden de beter.
*
Makine hırlar ruhumu çiğnerken,
Karanlık çöker güneşim sönerken.
*
Emek türküsü hırıltıya döndü,
Alın terimde yanan ateş söndü.
*
Vahşi bir çığlık koptu şakaklarda,
Kayboldu cismim ıssız sokaklarda.