Harabe ruhunu görkemli bedenine gizledi.
Kırıklı çıkıklı acılar yaşarken.
Icinin dehlizlerinde kayboldu bir çocuk.
Yüzünü yere eğdi anne.
Yine de yalancı baharlar takıştırdı gülüşüne.
Mülteci mutlulukları kucakladı.
Bu dünya başka türlü yaşanmazdı.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta