Rüzgar, sonbaharın etkisiyle geziniyor,
Etraftaki kuru yaprakları dansettiriyordu...
O ise bakıyor, ama görmüyordu,
Sadece anıları ve yalnızlığıyla başbaşa oturuyordu...
Yüzünde ince bir gülümseme vardı,
Gülümsemesi, içindeki burukluğu yüzünden,
İçindeki burukluğu ise kalbindeki sevgisindendi...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta