Katre Şiiri - Ayrılık Saati

Yaklaşsam nârın yakar, kül olur savrulurum,
Benlik dağından geçip, hiçliğinde kavrulurum.
Vuslat ateşten gömlek, sarsan canım pârelenir,
O tecelli nurunla, dilsiz yaram hârelenir.

Uzak kalsam feryât figân, sinesi viran olurum,
Kamışlıktan koparılmış, inleyen bir ney olurum.
Hicrân çöllerinde susuz, deryâna hasret bir zerre,
Senden ayrı nefes alsam, zehir zindân olur âlem.

Ne yakınlık sığar akla, ne uzaklık dile gelir,
Aşkın sırrına erenler, canı Hakk'a hibe verir.
Göğe yükselsem kanatsız, düşsem yere izsiz olurum,
Aşkın sırdağında erir, taş kesilsem giz olurum.