Kalktım ve Kendimi Uyardım

Güneş örttü yine geceyi.
Kalmadı şimdi gölgesi bile ayın.
Her şey yerinde vakit ve zaman
Başkalaştı dünya gece uyumak için.
Gün geceye hasret kalmasın.
Bakar bakar da yok ortada ay.
Göğsümüzde ay olmuş dolunay.
Balıkçı teknesindeyim ve ben.
Ellerim kürek, göğsümde can.
Denizler aşmaya geldim.
Beni aşın şavkında bıraktılar.
Işığa tutulmuş kelebek gibiyim.
Ne söz dinlerim anamdan.
Sevmeyeceğim bir daha.
Karanlığı geride bıraktım ana.
Yetim değilim, öksüz değilim.
Sevdim nefret batağında.
Ve gündüz ay, gece güneş,
Yolumu aydınlatmadı şimdiye kadar.

Kenan Gezici 10/11/2025