Katil Şiiri - Dilan Al

Dilan Al
1

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Katil

Neredesin yüreğim?
Sızlasan ya yine, acısan ya kırıldığında, Kırılmayı da mı unuttun, sevmek gibi?
Üzüldüğümde hemen yakardın canımı,
Kabuk bağlamayan yara gibi acırdı.
Güzel bir şey olduğunda öyle çarpardın ki,
Göğüs kafesim parçalanıyor sanırdım.
Haykırıyorum duysan ya şimdi de.
Bir sen vardın seslendiğim,
Yok musun artık sen de?
Sensiz kimim ben?
Ne zaman çıktım benlikten?
Farkında mıydım ölürken?
Bile isteye mi dönüştüm,
Bu ruhsuz ve kalpsiz bedene?
Nefes alan ama hissedemeyen,
Kahkaha atan ama gülemeyen,
Göz yaşı döken ama ağlayamayan,
Korkmayan, sevmeyen, üzülmeyen,
Nabzının ritmini değiştiren hiç bir şeyi olmayan,
Bu korkunç bedeni kendim mi yarattım?
Nefsimle birlikte kendimi mi öldürdüm?
Beni zayıf kılan nefsim değil miydi?
Kalbim, ruhum nereye gitti?
Geri dönüş var mı bu yolda?
Tekrar zayıf olmak mümkün mü,
Hissetmek mesela acıyı, aşkı, hayatı?
Ördüğüm duvarları yıkabilir miyim?
Gücüm mü yok yıkmaya,
Yoksa istemiyor muyum?
İnsanlar mı yaptı bunu bana,
Yoksa ben miyim katilim?
Yaşadıkça kendimi öldürüyorum,
Her gün uyanarak intihar ediyorum,
Ve bundan zevk mi alıyorum?
Bilmiyorum.
Onu da hissetmiyorum.

Dilan Al
Kayıt Tarihi : 10.6.2021 02:32:00
Şiiri Değerlendir
ÖNCEKİ ŞİİR
SONRAKİ ŞİİR
Hikayesi:


-

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!