Akıbet, yedi kuşak sonra yakarışları bezenmiş,
Göbek bağları vakitsiz kesilen, ömrü törpülenmiş
Kabil’in torunlarıdır bu kavm-i cemil
Zaman suretlerde defnolur,
Doğum sancıları nüfuz eder her bir benliğe,
Zapt edilemez bir öcün alameti yeryüzüne kıyam eder.
Her yakarış Habil’i doğurur, buketler öncülüğünde,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta