Gururu kibiri bir kenara at
Ufacık şeylerden mutluluk yarat
Benim hakkımda ne düşünüyorsan
Yaradan sanada versin kat be kat
,
Durmazoğlu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Gururu kibiri bir kenara at
Ufacık şeylerden mutluluk yarat
Benim hakkımda ne düşünüyorsan
Yaradan sanada versin kat be kat
Hoş olmuş.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta