Dört yapraklı değil miydi mevsimler?
Ey bana gül açan güneş.
Dönmeyecek olan ne vardı ki geriye,
Bu kadar telaş ederken.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




"Bir bahar daha gelir"
Sağ olana...
O renkler
Çiçekler daha bir başka açar, sevene...
Kasımpatılar, manolyalar da elbet,
Tebrikler Gülay Hanım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta