KASIM GELİYOR
Kasım vurur pencereme,
Rüzgâr gezinir sokakta.
Sen olsan, üşüdüm derdin,
Ellerini tutardım.
Akşam erken kararıyor,
Kendime bir çay koyuyorum.
İki fincanlık alışkanlık,
Tek fincanla yetiniyorum.
Masanın bir yanı boş,
Sandalyen duruyor yerinde.
Gözüm takılıyor kapıya,
Sanki birazdan geleceksin.
Kasım geliyor, sen yoksun,
Soğuk çöküyor geceme.
İnsan en çok özlüyormuş,
Birlikte üşüdüğü kişiyi.
YÜCEL ÖZKÜ
31 Ekim 2026/18:29
Kayıt Tarihi : 1.11.2026 17:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!