Kasım ayıydı
Belki tarih bugündü
Aklımda tutamadım sanma
Unutmadım ben o günü
Kırmızı paltomun cebine sorsan
Böğürtlen kırmızındaydı ellerim
Bir küçük notla mutlu olmuştu
Ellerim üşümemişti hiç
Yorgun değildim
Sana saklanmıştım
Ya da sen de ısınmıştım
Bahar gelmişti
Her yanımda çiçek açmıştı
Neye battık
Veya neye bandırdık gönlümüzü
Aktı elimizden çiçekler
Yatılı bir misafirdi Kasım’ın 4’ü
Gözlerime sığamıyordun
Kalbimin hürriyetinde kalbin
Öyle büyüktük ki…
Nasıl katlayıp kesebildin de;
Minicik yaptın bu bakışlarımı
Kalbime sığamıyordun!
Öyle büyüktü ki Kasımlar…
Kayıt Tarihi : 4.11.2026 15:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!