Ve bir kartal havalandı Allahuekber Dağları’ndan,
Umut saçacaktı kanatlarının ucundan,
Her yerde karanlık, her yer kan revan,
Toparladı neyi var neyi yoksa umut kokan,
Uçtu, uçtu, uçtu,
Apar topar başka diyara göçtü,
Şimdi gördüğü bu omuzları çökük insanlar,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Gökyüzünü sarmış kara bir bulut,
Nasıldır somut ve nedir soyut?
yine muhteşem bitirmişsin. hepimiz umarım gözümüzü açar ve bir an önce silkinip kalkarız ayağa...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta