taşınırsam taşranın isyanına karşın,kalsam iflah olmaz bir sorumsuzluk
peydahlanır ,dinginliğim kütleşir.sadece acı çekmek değil derdim.köksüzlüğümü damıtmak seyirci kalan duvarlara,ağaç dallarından havalanan kuşların boşluklarına.
o gün geldiğinde taşınırım mutlaka,tuhaf bir sayıklayış içinde içten kırılırım.durursam buralarda kötüden iyilik umarım boşuna.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta