Toza gark olan bir karıncayım, belli;
Önüm tümsek baksam, arkam uçurum...
Bir kırıntı ekmek bana teselli;
Saraylarım benim; yeraltı, bodrum...
On misli ağırlık benim sırtımda!
Hasret kalan günler, kendi ardımda...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta