Yine akşam oldu karardı hava.
Öyle bir akşam ki bu ne dert var ne deva.
Sanırsın yaratılmış en büyük okyanus,
Bense o okyanusta yolunu kaybetmiş bir yunus.
Ne pusulam var ne de bir yol gösterenim,
Sanki sonsuz bir boşlukta kanadı kırık bir pervaneyim.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta