Hayat,
Bir yol.
Yol uzun;
Ama, karanlık,
Kapkaranlık…
Karanlıkta bir adam;
Adam durgun,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kankaranlık......çok güzel düşünülmüş tebrik ediyorum zazaki:)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta