Karanlığın en ayazında yazılır şiirler...
Acımasız ve ruhsuz olmuş sevdalar...
Riyakar ve yalancı aşıklar....
Ağlıyor geceler boyu şairler...
Pençesinde kalmış karanlığın umutlar...
Ellerimde ufalanıyor günler, aylar, yıllar...
Ne yazıkki köreltmiş aşkı, şehvani duygular...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta