Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yalın kelimelere hiç imge yüklemeden bu kadar güzel şiir yazılırdı.Ruh halini güzel işlemişsiniz tebrikler.
yapayalnızsın yataklarda
gece yarıları...
kan ter içinde uyanıyorsun
belki bir kabus bölüyor uykunu
belkide;
pembe bir düşün ansızın
koynuna girişi bu
duygu yüklü dizeler....saygılar....
ne bir taze çiçek kokusu
ne bir ay ışığı dalga vuruşu
ne bir kadın yoldaş sana
bu karanlıkta
yoldaşların dos doğru dost olmadıkları gibi
hem aydınlıklarda hemde karanlıklarda bırakıveriler yarı yolda.
tebrikler.şiir gözün açık olsun.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta