Karanlığın hüküm sürdüğü ülkeden geliyorum...
Karanlık tek gözü kör bir korsandı...
Ve acımasız
Elleriyle kırıyordu günahsız meleklerin kanatlarını...
Kanatlar kanatmaktan geliyor karanlık..
Ve cani....
O yenilmez ''karanlık'' ağlamaya çıkardı. Aydınlıkta..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta