Zifiri karanlık bir odada kapılar camlar kapalı içimde bunalım teyp'te Ahmet Kaya son ses yaprak dôker bir yanımız bir yanımız bahar bahçe dinliyorum camları patlatırcasına, serde delikanlılık var hani ağladığımı kimse gôrmemeli aradan yıllar geçti ne teyp kaldı nede canım Ahmedom sürgünde yurduna hasret yitip gitti, hiç bitmeyen hüznü kaldı bize miras kabullendik boynumuzu büktük acılarlada olduk artık kan kardeşi.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta