Aydınlanan gecelerdi beni benden alan,
Bin bir türlü karanlık sokağa sürükleyen.
Huzurlu bir şarkı gibi alıp götürürdü,
Peşinden gelen acıların ortasına.
Bilemezdim böyle olacağını,
Karanlık uçurumlarla karşılana dek.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta