Bazen odadaki tüm ışıkları kapatıp,
Oda kapısını üzerimize sıkıca kilitleriz.
Sadece sesimizle başbaşa kalırız,
Söyleyecek onca sözümüz vardır,
Ama bir türlü kendimize dinletemeyiz.
Boğazımıza sözlerimiz sıra, sıra,
Üzüntümüz yavaş yavaş düğümlenir.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta