Sarı bir ışık yanar evimde
Evim:Dünya!
Odalarımda, binlerce aydınlık…
Aydınlıkların kiminde
Sonsuz karanlık!
Karanlık!
Çek git evimden!
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




başarılar... daha iyiye doğru...
ÇOK GÜZELDİ
YÜREGİNİZE SAGLIK SAYGILAR
hayat her zaman ışığını saçmaz arada bir karanlık olur işte o zamanlarda yüreğinizi kandil olarak kullanmalısınız
KUTLUYORUM
KARANLIKLAR HEP KAFA KARIŞTIRIR.
ÖNEMLİ OLAN İNSANIN RUHU KARANLIK OLMASIN.
BU ADAMI UMUTSUZLUĞA,
YENİLGİYE GÖTÜRÜR.
BEN BİLİYORUM Kİ,
AYŞEGÜL'ÜN İÇİ DE DIŞI DA AYDINLIK.
SEVGİLİ ÖĞRETMEN ARKADAŞIM,
MESAİDAŞIM,
HAYDİ HAYIRLI OLSUN.
AYDINLIK BİR GELECEK SENİ BEKLİYOR BİLİYORUM.
SAYGI, MUHABBET VE SEVGİLERİMLE.
NECATİ OCAKCI
ANTALYA
Hakikaten bence de karışık.....Saygılar.....
Abdulvahap Yıldız
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta