Yıpranıyor yalnızlığımın çemberi
Bu iyi bir haber sayılmaz o kadar da
Yanıyor ellerim dokununca zamana
Boşluğun dallarına tutunuyorum.
Ayrılık rüzgarı titretiyor ruhumun çanını
Yakalayamadığım trenlerin ardından
Gökyüzünü seyrediyorum çaresiz.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta