KARAGÜL SAÇLARIN
Öyle bakma be çocuk,
Ruhum daraldı,
Gövdem eritildi tırnak kadar,
Yine de denk gelmedi bu zalim terazi.
Hep bir adım ötede puştun adımı,
Bakakaldım şu dönek dünyanın çarkına...
Asi dağların fırtınasıyla topla
Rüzgârda savrulan o karagül saçlarını.
Daha yeni tay yürüyüşü öğrenen kalçalarının üstüne
O al nakışlı eteğini bürünüp,
Kaşlarının üstüne, o bıçak bileyi kaküllerini
Emanet et yine...
Suskunluğuma,
Yalnızlığıma
Açlığına halkımın...
Kayıt Tarihi : 20.10.2026 14:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!