Karadeniz Çığlığı Şiiri - Dursun Özden 3

kanayan karadeniz

-1-
28 ocak 921’de, zemheride, çözüldü gecenin donu, 15 kalem kırıldı
15 can vuruldu, ölenler dövüşerek öldüler, tuzak; gerçek mi? şakayı

kafkas kartalı-kara kalpaklı rüzgar gülü, sağım mustafa-solum suphi
kumpastayım-hastayım-yastayım; acılı analar başa bağlar alı-karayı

çok yıl oldu-yolunu gözledim-gelmedin, kanayan son mektup yarayı
can suyu derinde, yüreğimin tam orta yerinde-aydı, kaydı gönül fayı

ah can! kanadıkça, çırpınırdı karadeniz o an, ekin biçen eğri tırpan
karanlıkta göz kırpan, 15’liler dönmedi-kar ayı, o uğursuz kem sayı

kim av-kim avcı? canlar ırak-15 kara saplı bıçak-15 kesik baş şafak
karadeniz'i kızıla boyayan-çapulcu alayı ve vurdular yaralı yılkı tayı

kara dağlar kar altında, denize aktı; son kez, devrime düşen payı
göğe astı ayı, kanayan meryem çığlığı yankısı, o gecenin kor ayı

o karanlık geceye yağan, kar-dolu-kırağı, sapıktı düşman durağı
bitli-hırpo-pezo kaptanın uçkuru gevşekti, içtiler zehiri-kanlı çayı

kurtuluşa pusu kuran pontuslu taka yahya, korkak ve kabadayı
son gece tufandı, o kirli-kör avcı; ardına soktu, kanlı ok ile yayı

o tuzak ki; güvenin yüz karası, yürek yarası ve kavganın ilk ayı
“meryem meryemim, hani meryem’e!..” bir ağıt çığlığı-şinanayı

-2-
ah can! yüz yıl sonra bir çocuk daha öldürüldü, adı berkin elvan
elinde ekmek-dilinde sevgi umayı, çatık kalem kaşı, keman yayı

ve bakmayın öyle kindar-kibirli, sizin hiç sevdiğiniz öldürüldü mü?
sök-at nasırlı yamayı, ders olsun bu direniş, bu özgürlük çalıştayı

önce sevdim-sonra küstüm, baktım tam donanım üstüme geliyor
yorulana dek dövdüm, yaşamı yaşadım, örgütlü sabrımın ilk ayı.

dursun özden
28 ocak 2026, sürmene