Gözlerinin içinde başladı hayatım,
Ama o hayatın içine bir türlü sızamadım.
Gördüm; baharlar açıyordu, nehirler akıyordu,
Ben o kıyıda durdum da, bir adım atamadım.
Bir kentin ışıkları gibi parlıyordu bakışın,
Sokaklarında başkaları yürüdü, ben uzaktan baktım.
Beş yüz sayfa...
Binlerce harf, onca satır,
Yine de eksik kalır içimdeki o kahır.
Kalem yorulur, kâğıt utanır,
Ama bir klarnet sesi gelir;
Tüm anlatamadıklarını tek nefeste hatırlatır.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!